Аналитика
Додека спасувачите со голи раце копаат низ урнатините во потрага по знаци на живот, а семејствата очајно ги изговараат имињата на своите најблиски, Венецуела ја преживува една од најголемите природни катастрофи во својата понова историја. Само два дена по разорните земјотреси што ја погодија земјата, северниот брег повторно се затресе, овојпат со нов потрес од 4,9 степени според Рихтеровата скала, дополнително зголемувајќи го стравот кај населението кое веќе остана без домови, болници и основна инфраструктура.
Според најновите податоци на венецуелските власти, најмалку 920 лица загинаа, повеќе од 3.360 се повредени, а најмалку 172 луѓе сè уште се заробени под урнатините. Владата соопшти дека бројот на исчезнати надминал 50.000, додека спасувачките тимови предупредуваат дека бројот на жртви најверојатно ќе продолжи да расте.
Катастрофата започна во средата, кога во интервал од само неколку секунди земјата ја погодија два силни земјотреси со јачина од 7,2 и 7,5 степени според Рихтеровата скала. Вториот потрес е еден од најсилните регистрирани во Венецуела во последните сто години. Од тогаш се евидентирани повеќе од 200 последователни потреси, а во петокот беше регистриран уште еден земјотрес со магнитуда од 4,9 степени, чии вибрации беа почувствувани во Маракај и Каракас.
Најтешко погоден е северниот регион Ла Гваира, каде што се наоѓа едно од главните пристаништа во земјата и меѓународниот аеродром „Симон Боливар“. Стотици станбени згради, болници, трговски центри и јавни објекти се урнати или сериозно оштетени, а властите проценуваат дека најмалку 1.000 инфраструктурни објекти претрпеле штета.
Во многу делови од погодените области, жителите самите ги започнале спасувачките акции. Поради прекинатите комуникации, оштетените патишта и недостигот од тешка механизација, луѓе биле извлекувани од урнатините со голи раце. Некои граѓани ги користеле своите автомобили како импровизирани амбулантни возила за транспорт на повредените.
Една од најпотресните приказни доаѓа од Ла Гваира, каде Наташа Дијаз со часови чека вести за своите две ќерки, на возраст од 22 и 23 години, кои останале заробени под урнатиот трговски центар во кој работеле.
„Само сакам да ги најдат. Верувам дека се таму. Тие се сè што имам“, изјавила таа.
Во морето од трагични вести, спасувачите успеаја да извлечат живи три мали деца – брат и две сестри – кои неколку часа биле заробени под бетонските плочи. Снимките од нивното спасување станаа симбол на надежта дека под урнатините сè уште има преживеани.
Дополнителна болка предизвика и приказната за сопругата на венецуелскиот фудбалер Хектор Бело, која, според семејството, загинала спасувајќи ја нивната малолетна ќерка за време на земјотресот.
Здравствениот систем, кој и пред катастрофата функционираше со сериозни проблеми, сега е на работ на колапс. Повредените се лекуваат во импровизирани медицински пунктови бидејќи дел од болниците се оштетени или уништени.
„И пред земјотресот немавме доволно лекови и медицински материјали. Сега ситуацијата е многу потешка“, изјави докторот Педро Хавиер Фернандез.
Во земјата веќе пристигнува меѓународна помош. Спасувачки тимови, кучиња трагачи, дронови и тешка механизација испратија САД, Велика Британија, Мексико, Холандија, Швајцарија и други држави. Вашингтон најави и пакет помош вреден 150 милиони долари, како и испраќање транспортни авиони и воени бродови.
Обединетите нации предупредија дека на Венецуела ѝ е потребен координиран меѓународен одговор. Хуманитарните организации оценуваат дека земјата е особено ранлива поради долгогодишната економска криза и распаднатата инфраструктура, што значително ги отежнува спасувачките операции.
Геолошкиот завод на САД проценува дека конечниот број на жртви би можел да надмине 10.000 лица. Во меѓувреме, спасувачите продолжуваат трка со времето, бидејќи секој изминат час ги намалува шансите за пронаоѓање преживеани под урнатините.
За илјадници семејства низ Венецуела надежта сè уште постои, но со секој нов потрес и секој нов ден таа станува сè покревка.
