Аналитика
Нафтените пазари новата недела ја почнаа во познат режим на нервоза, со раст на цените, тенка ликвидност и силна чувствителност на секој сигнал од Блискиот Исток. Причината останува иста: неизвесноста околу Иран и нарушениот проток низ Ормускиот теснец, преку кој поминува значителен дел од светската трговија со нафта.
Во раното тргување, цената на Брент се искачи над 107 долари за барел, достигнувајќи највисоко ниво од почетокот на месецот, додека американскиот West Texas Intermediate се доближи до 96 долари. Растот доаѓа по веќе силна недела за двата репери, со добивки од речиси 17 проценти за Брент и 13 проценти за WTI.
Зад движењето не стои само геополитичка премија, туку реален страв за снабдувањето.
Според податоците на Kpler, само еден танкер со нафтени производи влегол во Персискиот Залив на 26 април, бројка што ја илустрира сериозноста на нарушувањето. Од International Energy Agency дури предупредија дека станува збор за „најголем шок во снабдувањето во историјата“, со оглед дека блокадата влијае врз околу една петтина од светските текови на нафта.
Сепак, пазарот во текот на денот делумно ги намали добивките откако се појавија информации дека Техеран преку посредници доставил нов предлог до Вашингтон, кој би можел да отвори пат за повторно отворање на Ормут и прекин на конфликтот, додека нуклеарните прашања би се одложиле за подоцнежна фаза.
Токму таа комбинација од ризик и дипломатија ја држи цената нестабилна.
Од една страна, застојот во разговорите и тврдата реторика од двете страни го хранат стравот од подолга криза. Американскиот претседател Доналд Трамп изјави дека Иран „нуди многу, но не доволно“, додека иранскиот претседател Масуд Пезешкијан возврати дека Техеран нема да прифати преговори под притисок и блокада.
Од друга страна, самото појавување на нов предлог беше доволно да потсети дека дипломатски пресврт сè уште е можен.
Во меѓувреме, тензијата дополнително се засили со новите американски санкции против кинеската рафинерија Hengli Petrochemical, која Вашингтон ја обвини дека купувала иранска нафта во вредност од милијарди долари. Потегот се чита како дополнителен притисок врз иранскиот извоз, но и како порака до Пекинг.
За пазарите, тоа значи уште еден слој неизвесност.
Аналитичарите посочуваат дека нафтата во моментов се движи помалку според класични фундаментални фактори, а повеќе според геополитички ризик. Додека Ормут останува ограничен, секој танкер, секоја изјава и секој дипломатски сигнал може да ги помести цените.
И затоа фокусот не е само на тоа дали Брент ќе остане над 107 долари, туку дали ќе има пробив во дипломатијата пред прекините во снабдувањето да почнат посилно да се прелеваат во глобалната економија.
