ТУРИСТИЧКИТЕ ТАКСИ РАСТАТ – Кој европски град наплаќа најмногу во 2026 година?

Европските метрополи во 2026 година сè поотворено го користат туристичкиот данок како алатка за справување со последиците од масовниот туризам. Најнов пример е Барселона, која од април ќе воведе значително повисока туристичка такса што може да достигне и до 15 евра по ноќ по лице, една од највисоките стапки на континентот.

Новата структура предвидува различни износи во зависност од категоријата на сместување. Во хотелите со четири ѕвездички таксата може да достигне 11,40 евра по лице, додека во хотелите со пет ѕвездички максималниот износ е 15 евра. За гостите во приватно сместување и апартмани предвиден е надоместок до 12,50 евра по ноќ. Ова претставува значително зголемување во однос на досегашните давачки, кои се движеа меѓу 5 и 7,50 евра.

Градските власти објаснуваат дека средствата ќе бидат насочени кон проекти за јавно домување и инфраструктура, во услови кога растот на краткорочните изнајмувања изврши сериозен притисок врз локалниот пазар на недвижности. Каталонија дополнително планира до 2028 година целосно да ги укине краткорочните туристички изнајмувања, што укажува на поширока стратегија за редефинирање на туристичкиот модел.

Сличен тренд е видлив и во други европски градови. Париз во 2026 година применува повисоки стапки за одредени категории сместување, при што за некласифицирани објекти таксата може да достигне и до речиси 16 евра по лице по ноќ, зависно од цената на престојот. Амстердам останува меѓу најскапите дестинации со туристичка такса од 12,5% од вредноста на хотелската резервација, што во пракса значи дека колку е поскап хотелот, толку е повисок и надоместокот.

Берлин задржува данок од 7,5% на цената на сместувањето, додека Виена од јули 2026 ја зголемува својата локална такса на 5% од надоместокот за ноќевање. Лисабон наплаќа фиксни 4 евра по лице по ноќ, со ограничување на бројот ноќевања за кои важи давачката.

Италијанските туристички центри, пак, комбинираат фиксни износи според категоријата на сместување. Во Рим туристичката такса може да достигне и до 10 евра по ноќ во повисоката хотелска категорија. Венеција оди чекор понатаму – покрај редовната такса за престој, повторно воведува и наплата за дневни посетители во одредени периоди од годината, со цел да го намали притисокот врз историското јадро.

Она што некогаш беше симболична ставка на хотелската сметка, денес станува сериозен приход за локалните буџети и инструмент за управување со туризмот. Зголемените давачки се оправдуваат со потребата од финансирање на јавни услуги, заштита на културното наследство и стабилизирање на пазарот на домување, но истовремено отвораат прашања за тоа до каде може да оди цената на популарноста.

Со новите 15 евра по ноќ, Барселона јасно сигнализира дека времето на релативно евтини градски одмори во најбараните европски дестинации постепено завршува. Туризмот останува клучен извор на приходи, но сè повеќе градови испраќаат порака дека неговата цена мора да ја одразува и реалната тежина што ја носи врз локалната заедница.

(Фото: Unsplash)