Аналитика
Следниот бран на технолошки иновации нема да дојде со спектакуларна нова алатка или „револуционерна“ платформа што ќе го смени светот преку ноќ. Наместо тоа, 2026 година се наѕира како година на отрезнување, зрелост и расчистување. По периодот на експериментирање, особено со вештачката интелигенција, организациите ширум светот влегуваат во фаза во која клучното прашање повеќе не е што ново да се воведе, туку како она што веќе е воведено да почне навистина да функционира.
2025 година јасно покажа две работи. Прво, вештачката интелигенција, а особено генеративната AI, стана дел од мејнстримот. Големите компании веќе плаќаат за неа, ја вградуваат во своите системи и очекуваат конкретни резултати. Второ, со тој напредок паралелно се прошири и површината на ризик. Сајбер-инцидентите покажаа дека слабите точки не се во самите модели, туку во основите – податоците, интеграциите, управувањето и партнерските екосистеми.
Токму затоа, технолошките приоритети за 2026 година се помалку за иновација по секоја цена, а повеќе за стабилност и вредност. Вештачката интелигенција останува во центарот на вниманието, но разговорот се менува. Одборите и раководствата повеќе не се задоволуваат со пилот-проекти и импресивни демонстрации. Тие бараат јасен одговор на едноставното прашање: каде е деловната корист и како се мери таа корист. Парадоксот е очигледен – иако мнозинството организации ја сметаат AI за стратешки приоритет, многу од нив сè уште немаат конзистентен начин да ја проценат нејзината вредност или да го контролираат ризикот.
Во таа смисла, 2026 ќе биде година на фокусирање. Наместо „малку вештачка интелигенција насекаде“, компаниите ќе мора да изберат неколку критични процеси и токму таму да ја вградат AI длабински и одговорно. Генеративната вештачка интелигенција ќе престане да биде универзален експеримент и ќе се претвори во алатка што работи зад сцената, во реални работни текови, со јасни правила и контроли. Истото важи и за AI агентите, кои полека се движат од интересни концепти кон улога на регулирани дигитални оператори, со ограничена автономија и јасно дефинирана одговорност.
Паралелно со тоа, сајбер-безбедноста се враќа на основите. Наместо трка по нови безбедносни решенија, фокусот се става на затворање на постоечките пропусти, особено оние што доаѓаат преку SaaS платформите и надворешните партнери. Одржливоста, исто така, излегува од доменот на декларациите и влегува во светот на мерливите резултати, додека ИТ организациите тивко се подготвуваат за посложена иднина со хибридни и мулти-облачни средини и постепената транзиција кон пост-квантна криптографија.
Сумирано, следниот бран на технолошки иновации нема да биде бучен, но ќе биде пресуден. Ќе го движат дисциплината, изборот и способноста технологијата да се претвори во реална, одржлива деловна вредност. Победници нема да бидат оние што вовеле најмногу нови алатки, туку оние што најдобро научиле како да ги користат.
(Фото: Unsplash)
