Аналитика
НАСА даде зелено светло за евентуално лансирање на својата ракета кон Месечината со четири астронаути за во април, откако заврши нова рунда поправки.
Ракетата висока 98 метри ќе излезе од хангарот и ќе се врати на платформата следната недела во Вселенскиот центар Кенеди во Флорида, што ќе доведе до обид за лансирање уште на 1 април. Тоа ќе го означи првото патување на човештвото на Месечината по повеќе од 50 години.
Екипажот на „Артемис II“ требаше да полета на Месечината претходно оваа година, но истекувањето на гориво и други проблеми со системот за вселенско лансирање ги поматија сметките.
Иако НАСА успеа да ги затвори истекувањата на водородно гориво на платформата во февруари, проблем со протокот на хелиум ја принуди вселенската агенција да ја врати ракетата во зградата за склопување на возила за поправки, поместувајќи ја мисијата за април.
Вселенската агенција има шестдневен прозорец за лансирање на почетокот на април. Доколку ја пропушти таа можност, мора да се повлече до 30 април или почетокот на мај.
„Тоа е пробен лет и не е без ризик, но нашиот тим и нашата опрема се подготвени“, рече Лори Глејз, заменик-администратор за Дирекцијата за развој на мисии за истражувачки системи (ESDMD) на НАСА, на крајот од дводневниот преглед на подготвеноста за лет.
Глејз и другите претставници на НАСА одбија да ги дадат веројатностите за ризик за претстојната мисија.
Историјата покажа дека новата ракета има 50 проценти шанси за успех, рече Џон Ханикат, претседател на тимот за управување со мисијата.
Постои толку голем јаз од единствениот друг лет на Системот за лансирање во вселената, пред повеќе од три години, без никој на бродот, што е тешко да се разберат какви било бројки за проценка на ризикот, рече Ханикат.
„Ова не е првиот лет“, рече Глејз. „Но, ние исто така не сме во редовна каденца. Значи, дефинитивно имаме значително поголем ризик отколку систем за лет што лета постојано.“
Кон крајот на минатиот месец, новиот администратор на НАСА, Џаред Исакман, објави голема ревизија на програмата „Артемис“ за да ги забрза работите и, со тоа, да го намали ризикот.
Незадоволен од бавното темпо и долгите паузи помеѓу лунарните мисии, тој додаде дополнителен пробен лет во орбитата околу Земјата за следната година. Тоа сега е новиот „Артемис III“, при што слетувањето на двајца астронаути на Месечината е префрлено на „Артемис IV“. Исакман има за цел едно, а можеби и две лунарни слетувања во 2028 година.
Во меѓувреме, Канцеларијата на генералниот инспектор на НАСА предупреди во ревизија оваа недела дека агенцијата сè уште има потреба од јасна стратегија за спасување на лунарните екипажи.
Слетувањето во близина на јужниот пол на Месечината би било поризично отколку за астронаутите од „Аполо“ кои се приближуваат до екваторот, со оглед на грубиот поларен терен, според извештајот.
Во извештајот се наведуваат лунарните лендери како најголем придонесувач за потенцијалната загуба на екипаж за време на првите неколку слетувања на „Артемис“ на Месечината. Во него се наведува прагот на загуба на екипаж на вселенската агенција на 1 од 40 за лунарните операции и 1 од 30 за мисиите „Артемис“ вкупно.
Откако склучија договори од НАСА за обезбедување на лендери на Месечината за астронаутите, „СпејсИкс“ на Елон Маск и „Блу Ориџин“ на Џеф Безос ја забрзаа работата за да го исполнат новиот целен датум 2028 година. Канцеларијата на генералниот инспектор соопшти дека остануваат многу технички предизвици, вклучително и полнење гориво на нивните лендери во орбитата околу Земјата пред да летаат кон Месечината.
НАСА испрати 24 астронаути на Месечината за време на „Аполо“, од кои 12 слетаа на неа. Сите освен еден од летните летови на Месечината, „Аполо 13“, ги постигнаа своите главни цели. Програмата заврши со „Аполо 17“ во 1972 година.
(Фото: Артемис 2, лансирна рампа, Olga Ernst – Own work, CC BY-SA 4.0)
